'Is this it? Is this what it's all about, Manny?'

Al Pacino's iconische optreden in de restaurantscene van Scarface, geregisseerd door Brian de Palma. De Palma's onbegrepen intentie met de film komt prachtig naar voren in dit fragment. Scarface moest namelijk een cynisch, satirisch pamflet voorstellen over de totaal uit de hand gelopen drugscriminaliteit in Miami begin jaren 80.

Zoals zo vaak, hebben Amerikanen de film niet zo gewaardeerd toen deze uitkwam. Tijdens de première in 1983 stonden sommige aanwezigen zelfs op en verlieten de bioscoopzaal voordat de film afgelopen was. Later kreeg Scarface natuurlijk haar welverdiende erkenning en werd het zelfs een ultieme cultklassieker. Toch worden de bedoelingen van de regisseur nog altijd op grote schaal verkeerd begrepen.

"Eating, Drinking, Fucking, Sucking, [Come on, man] Snorting? Then what? Tell me, then what? You're fifty. You gotta bag for a belly. You got tits, you need a bra; they got hair on 'em. You got a liver, it's got spots on it, and your eatin' dis fucking shit; and you're looking like these rich fucking mummies in here. [Come on, it's not so bad; it could be worse, ya'know?]" Tony Montana – Scarface (1983), Brian de Palma

De satirische laag die de meesten missen

Brian de Palma maakte Scarface als een cynische, overdreven karikatuur van de Amerikaanse droom — een droom die onvermijdelijk implodeert onder het gewicht van greed, paranoia en moreel bankroet. Tony Montana is geen held; hij is een spiegel. En in die restaurantscene, dronken, stoned en omringd door rijkdom die hem leeg laat, stelt hij de enige vraag die er werkelijk toe doet: is this it?

Het publiek dat in 1983 opstond en de zaal verliet, begreep precies waar de Palma op doelde — en hield er niet van. Het publiek dat Scarface later tot cultfilm verhief, zag Tony Montana als aspirationeel figuur. Beide reacties bewijzen hoe briljant de film is als maatschappijkritiek.